Geplukt: Ron Baltussen

Van vrijwillige brandweerman naar beroepsbrandweerman, voor Ron Baltussen (34) kwam zijn jongensdroom uit. Hij is brandweerman in hart en nieren en hoewel hij het daar druk mee heeft, vindt hij tijd voor zijn gezin het belangrijkst. Verder is hij een echte Venraynaar en vastelaovesvierder. In de tijd die hij over heeft, hobbyt hij graag met grafisch design. Deze week wordt Ron Baltussen (34) geplukt.

Ron groeide op in Brukske, in Venray. Toen hij op de basisschool zat, verhuisde het gezin Baltussen naar het centrum van Venray. Ron vervolgde zijn weg op het Raayland College, waar hij VBO-B metaaltechniek (LTS) volgde. Dat was ook de periode waarin zijn ouders gingen scheiden. “Iets waar je als kind altijd wel wat last van hebt, maar het is op een nette manier gegaan voor mij”, vertelt hij. Toen hij klaar was op de middelbare school, wilde hij iets anders doen dan zijn klasgenoten. “Ik ben toen naar defensie gegaan, om daar te studeren. Ik tekende een contract voor zeven jaar en kon toen allerlei opleidingen doen.”

Uitgezonden naar Irak

Ron begon in 2001 in Ede bij de Luchtdoelartillerie. Hij ging daar op kamers en haalde ook zijn eerste brandweerdiploma’s. Lachend vertelt hij: “Mijn vader is lid geweest van het vrijwilligere korps van Venray en als kind wilde ik al niets liever dan met hem mee. Ik fietste wel eens stiekem op mijn fietsje naar incidenten waar mijn vader een oproep had gekregen.” Ook Ron ging bij de vrijwillige brandweer en kwam vanuit Ede vaak doordeweeks ook nog één keer op en neer om zijn diensten te draaien. In 2004 begon zijn dienstperiode. Hij werd voor ruim vier maanden uitgezonden naar Irak. “Daar was ik chauffeur van de projectofficier, maar al snel merkten ze dat ik meer kon. Ik werd project-assistent en heb mooie projecten gedaan. Zo renoveerden we verschillende schooltjes en plaatsten we waterwagens.” Dat het oorlog was, was heftig, maar ook realiteit. “Ik zat er middenin, maar ik heb er heel veel levenservaring op gedaan.”

Terwijl hij in Irak zat, groeide de ambitie om aan de brandweeracademie in Arnhem een éénjarige opleiding te volgen. “De eerste maand kon ik echter niet instromen, want ik zat nog in Irak. Ze hebben me toen de boeken opgestuurd en ik heb vanuit daar de theorie gedaan. Toen ik thuiskwam, kon ik alsnog instromen.” Ron haalde zijn papieren voor preventiemedewerker, waarmee hij onder andere bouwplantoetsingen mocht doen. “Toen ik die had, wilde ik eigenlijk iets anders dan de Landmacht, dus heb ik de stoute schoenen aangetrokken en ben ik naar de commandant van de Luchtmacht in Eindhoven gestapt. Daar hadden ze een tekort aan brandweermannen en kon ik, na het behalen van de papieren voor vliegtuigbrandbestrijding, zo beginnen.”

Contract verliep

Tot 2007 werkte hij daar, toen verliep zijn contract bij defensie. Ron had toen ook zin in iets anders en kwam aan het werk bij Adviesbureau Van Dijke. “Naar aanleiding van onder andere de Schipholbrand in 2005, moesten alle justitiële inrichtingen getoetst worden op brandveiligheid”, vertelt hij “Zo kwam ik bij de Rijksgebouwendienst terecht.” Hoewel hij het daar naar zijn zin had, wilde hij toch meer. “Ik volgde daarom nog wat opleidingen en kwam tijdens een pauze aan de praat met de teamleider van de afdeling Preparatie in Nijmegen. Hij vertelde me dat daar een vacature kwam voor medewerker operationele informatievoorziening. Dat wil zeggen dat je plannen maakt die de brandweer helpen om snel en effectief op te treden.” Ron solliciteerde en in de zomer van 2008 kon hij aan de slag. Hij kreeg daar ook de kans om een mbo-diploma op niveau 4 te halen. “Het werk- en denkniveau had ik wel, maar de papieren zijn ook wat waard.”

Inmiddels heeft hij het nog steeds naar zijn zin in Nijmegen, maar wel in een andere functie. “In 2017 kon ik voor vijftig procent in de 24 uursdienst gaan werken.” Voor Ron betekende dat vooral dat hij meer tijd zou hebben voor zijn gezin. In 2010 al leerde hij zijn vriendin Fleur kennen op de kermis in Venray en het stel heeft inmiddels twee kinderen, dochter Elin (6) en zoon Boaz (4). “De dag na een 24 uursdienst ben ik altijd vrij”, licht hij toe. Dat was voor Ron ook de reden dat hij afgelopen jaar volledig overstapte naar de 24 uursdiensten. “Nu draai ik twee diensten in de week en werk ik daarnaast nog één dag in de week in de veiligheidsregio Limburg-Noord als vrijwilliger, waarvoor ik van alles doe in de hele regio. Ook zit ik nog in een medezeggenschapsorgaan en georganiseerd overleg in de veiligheidsregio Gelderland-Zuid als nevenactiviteit.”

Vastelaovend

“Het lijkt alsof ik bijna geen vrije tijd heb en alleen maar bezig ben met de brandweer”, lacht Ron, “maar dat is niet waar. Ik vind mijn gezin heel belangrijk en we gaan regelmatig een dagje naar de Efteling of een paar dagen weg.” Ook houdt Ron nog tijd over om actief te zijn binnen Vastelaovesvereniging De Piëlhaas in Venray, in de commissie prinsenproclamatie. “De vastelaovend is echt ons ding, we zijn er altijd bij.” Een andere hobby is grafische vormgeving. “Als ik geen brandweerman was geworden, was ik waarschijnlijk in de grafische wereld terechtgekomen, maar voor nu is dat hobbymatig en zie ik opdrachtjes meer als vriendendiensten.”

Als Ron terugkijkt op zijn carrière tot nu toe, is hij trots op waar hij staat als bevelvoerder bij de brandweer, maar heeft hij ook nog genoeg ambities. “Ik wil graag nog een keer de hbo-opleiding Integrale Veiligheid volgen. Daarvan heb ik een paar jaar geleden al twee modules afgerond, maar ik wilde me toen meer focussen op mijn gezin, dus ik heb het niet afgemaakt.” Hij voegt toe: “Ik ben als LTS’er begonnen, maar ik heb geleerd dat als je echt een droom hebt, er altijd een weg is. En die weg moeten mensen durven bewandelen om te komen waar ze willen.”