Geplukt: Bruno Lord

Muzikant, zanger, schilder, kunstenaar en artiest, allemaal woorden hoe je hem kan omschrijven. Als succesvol muzikant reisde hij door Europa en was hij in 1997 te zien in Hennie Huisman's Soundmix Show, de voorloper van programma's als Idols en The Voice. Inmiddels kruipt het bloed weer waar het niet gaan kan, want zijn liefde voor het schilderen is weer helemaal opgebloeid. Deze week wordt Bruno Lord uit Venray (67) geplukt.

Nicolette van Dam kwam namens het SBS6 programma Marktplaats: Heel Holland Handelt al eens bij hem op bezoek op zijn bijzondere verhaal op te tekenen. Als zoon van een Nederlandse moeder en een militaire Engelse vader werd hij in Utrecht geboren, maar door het werk van zijn vader heeft hij op veel verschillende plekken gewoond. Zo ook op een voor voetballiefhebbers bekende plek. "We woonden op de hoek bij Anfield Road, het stadion van Liverpool. Ik weet nog goed als 'the home team' verloor dat je dan beter of in de kelder kon zitten of heel ver van het stadion. Het was dan echt chaos", vertelt Bruno.

Na een periode in Singapore te hebben gewoond, belandde hij op een militaire kostschool in Duitsland. "Dat was net zo als het klinkt, verschrikkelijk. In die tijd, het was rond mijn 16e levensjaar, werden er ook nog lijfstraffen toegepast. Die heb ik ook ondervonden, dat was heel heftig", vertelt hij. Op zijn 18e vertrok hij daarom maar al te graag naar zijn droomstad Londen. "Daar werd ik acuut een hippie. Het was de jaren 70, alles was nieuw en alles kon. Heel anders dan hoe het nu is", stelt Bruno. Zijn muzikale carrière kreeg vanaf toen echt gestalte. Met oude schoolvrienden richtte hij de band Janes op. "We zaten onder hetzelfde platenlabel als Pink Floyd. De LP die we gemaakt hebben is nog steeds als collectors item te verkrijgen en is twee keer heruitgebracht", vertelt Bruno trots.

In die periode ging Bruno met zijn band anderhalf jaar op een camping in Reuver zitten om muziek te maken. Dat werd allemaal betaald door de platenmaatschappij, want die zagen destijds potentie in de band. Naar eigen zeggen maakte hij, samen met zijn band, daar zijn grootste fout. "Op een dag kwam onze manager naar ons toe met het bericht dat we mochten optreden in het voorprogramma van Pink Floyd in Berlijn. We bedankten vriendelijk, want we vonden Berlijn toch wel een verre trip. Daar hadden we niet zoveel zin in...", vertelt hij met nog altijd enig ongeloof in zijn stem.

In 1997 trad hij dus op in de Hennie Huisman's Sound Mix Show als Robert Plant, zanger van Led Zeppelin. Op zijn computer laat Bruno de beelden zien die op Youtube beschikbaar zijn. Vanuit dat optreden kwam er veel werk voor de Zeppelin Tribute Band waar hij toen bij zat. "Dat was schitterend. Doordeweeks was ik hier in Venray postbode en in de weekenden toerden we door Duitsland", vertelt hij. Na tien jaar had hij er genoeg van om iedere week Stairway To Heaven te zingen en ook het verre reizen stond hem steeds minder aan.

Inmiddels is hij terug bij zijn oorspronkelijk talent, zo vertelt hij. "De muziek heb ik aangeleerd, dit kan ik van nature." En dat Bruno, ondanks dat hij een pensioengerechtigde leeftijd heeft, er serieus werd van maakt, daar is niks aan gelogen. "Een tijdje geleden ben ik drie weken naar Florida geweest voor een opdracht. Ik heb daar voor een stel een muurschilderij gemaakt in hun appartement", vertelt hij. Bruno legt zich ook steeds meer toe op portretschilderijen, zo blijkt ook uit de portretten die in zijn werkkamer hangen. "Ik heb er echt heel veel zin in om hier weer vol mee aan de slag te gaan."

Het is niet alleen maar muziek en kunst dat de klok slaat bij Bruno. Hij werkt al enige tijd als vrijwilliger bij zorgboerderij De Haam in Veulen. "Ik speel daar bijvoorbeeld rummikub met een
dame van 91 jaar die af en toe nog van me wint ook. Schitterend, ik heb er eigenlijk net zo veel plezier in als zij heeft", lacht hij. Uit een eerdere relatie heeft hij een zoon, die in Utrecht woont. Zijn huidige vriendin leerde Bruno al in 1972 kennen. "Nadat we elkaar 15 jaar niet gezien hadden, hebben we een kopje koffie gedronken. Inmiddels zijn we alweer 19 jaar samen", vertelt hij.

Ondanks zijn 'hippie-leven' in de jaren zeventig, is hij nog behoorlijk fit. "Ik fiets zo rond de 4.000 kilometer per jaar op mijn racefiets. Ik maak dan tochten naar Utrecht, waar ik een uur of vier over doe, of naar vrienden in Zierikzee. Ook ga ik regelmatig Duitsland in, oude kameraden uit de muziek opzoeken." Dat zijn liefde voor muziek nog lang niet verdwenen is, blijkt wel uit de toekomstplannen. Binnenkort komen de bandleden van Janes, zijn oude band uit Londen, weer bij elkaar om muziek te maken. "We hebben elkaar tientallen jaren niet gezien. Alles komt weer terug bij het begin. "It's a full circle", besluit hij.