Geplukt: Toon Poels

Hij is het enige nog levende lid dat betrokken was bij de oprichting van SV Merselo in 1959. Zondag 1 september werd hij benoemd tot erelid van de vereniging. Naar eigen zeggen was hij geen goede voetballer, waardoor hij al snel koos voor een carrière als scheidsrechter. Jarenlang was hij eigenaar van Intratuin Venray. Deze week wordt Toon Poels (82) uit Venray geplukt.

In het bijzijn van de familie werd Toon zondag 1 september benoemd tot erelid van SV Merselo. “Dat was toch wel een verrassing, maar wel erg leuk. Als je dit soort dingen op mijn leeftijd nog mag meemaken, mag je absoluut niet klagen. In mijn speech heb ik gezegd dat SV Merselo trots mag zijn waar het nu staat”, aldus Toon.

Het voetbal zit in de genen. Toon komt uit een gezin met elf kinderen, hij heeft vijf broers en vijf zussen. Toon is de oudste. “Mijn broers konden veel beter voetballen. Ik kon er niet zoveel van. Ik heb nog in het tweede van Merselo gespeeld, maar dat mag geen naam hebben”, zegt hij. Het verhaal over de oprichting van SV Merselo weet hij zich nog goed te herinneren. Toon was destijds 18 jaar en groot fan van VVV-Venlo. “We gingen op zondag met het busje van winkelier Harry van Dijck uit Merselo naar Venlo. Omdat SV Merselona ter ziele was gegaan en we allemaal graag in ons eigen dorp wilden voetballen, hebben we een vereniging opgericht. Fantastische tijd was dat. Dat raad ik overigens ook iedereen aan, geniet van de tijd dat je jong bent.” In 1963 verhuisde hij met zijn vrouw Mia naar Venray, maar SV Merselo is altijd zijn club gebleven. “Die club zit in mijn hart”, aldus Toon die onder meer secretaris en jeugdleider was bij de vereniging.

Een carrière als voetballer op het veld was niet voor hem weggelegd. Daarom besloot hij als leidsman in het veld te gaan staan. Dat beviel hem beter. “Ja, fantastisch. Dat is geweldig om met die jongens op het veld te staan. Het gaat erom dat je de spelmomenten goed aanvoelt.” Toon vertelt dat er in de tijd dat hij floot geen rode kaarten gehanteerd werden. “Maar die had ik ook niet nodig. Ik ben ruim veertig jaar scheidsrechter geweest en heb er niet meer dan tien mensen uitgestuurd”, vertelt de in Merselo geboren Toon die nog altijd lid is van de scheidsrechtersvereniging. “Ik heb een prachtige carrière gehad als scheidsrechter. Daarvoor ben ik heel dankbaar.”

Terwijl hij door de oude foto’s en krantenartikelen bladert, haalt hij herinnering op aan zijn scheidsrechterstijd. Zijn eerste wedstrijd was Melderslo 3 tegen Meterik 3 in de onderafdeling van het amateurvoetbal. Later floot hij in de hoofdklasse. “Kijk, hier fluit ik RKONS tegen Sittard”, zegt hij terwijl hij naar een foto wijst waar de jonge Toon over het veld rent. “Daar stonden zo’n 3.500 mensen. Schitterende tijd”, zegt hij. Wat is dan volgens Toon de kunst van het scheidsrechter zijn? “Tja, ik denk dat je goed overzicht en ‘feeling’ met het spel dient te hebben. Daarnaast moet je goed kunnen omgaan met de jongens op het veld. Maar dat was niet zo’n probleem, want volgens mijn vrouw kan ik goed ‘buurte’”, lacht hij. Scheidsrechter zijn kostte veel tijd. Hij deed dat allemaal naast het bedrijf. Hij maakte daarom met zijn vrouw een afspraak. “Ik ‘moest’ naar huis als de wedstrijd klaar was. Dan konden we daarna nog samen met de kinderen iets leuks gaan doen.”

Kleinzonen

Dat het fanatisme nog altijd diep zit, blijkt wel wanneer hij spreekt over een van zijn vier kleinzonen Stan (18) die bij VVV-Venlo speelt. “Hij is aanvoerder van het tweede team en beschikt over een fantastische mentaliteit. Ik volg hem precies en spreek vaak met hem over het voetbal.” Even later komt Toon een foto tegen waarop hij met ex-profvoetballer Dirk Marcellis uit Horst op staat. “Daar lijkt hij op, hij heeft ook zo’n mentaliteit. Kleinzonen Tom en Guus voetballen bij SV Venray, en doen het ook fantastisch”, vertelt hij. De jongste kleinzoon Sjors heeft één seizoen mee gedaan, maar heeft nu andere interesses.

Tuincentrum

Na elf jaar op de veiling gewerkt te hebben nam hij in 1976 de boerderij van zijn schoonouders over. “En kijk maar eens wat het nu geworden is”, zegt hij trots. Zijn beide dochters en een van de schoonzonen hebben de leiding binnen het bedrijf. “Die doen het hartstikke goed”, stelt hij. Destijds was het bedrijf bekend onder de naam Poels Bloemengroothandel en tuincentrum Thuylshof. In een krantenartikel uit 1990 werd het omschreven als ‘Intratuin: Het groene warenhuis van Venray’. Toon trad toe tot de Intratuin Formule en het bedrijf groeide uit tot een compleet Tuincentrum, waar de familiare sfeer behouden bleef.

Fitnesskelder

Om fit te blijven begint hij iedere dag met een half uur gymnastiek. “Ik doe allerlei oefeningen waarvan ik denk dat het goed is voor mijn lichaam. Verder hebben we thuis een kelder met sportapparaten en ga ik één keer in de week naar de fitness. ‘s Middags ga ik vaak wandelen”, aldus Toon. Aan het einde van het gesprek laat hij in de kelder de trofeeën zien die hij als scheidsrechter verzameld heeft. Het is tevens de plek waar hij begon met de verkoop van bloemen en planten. Nu dient het als fitnessruimte. “Een symbolische plek.”