Geplukt Anja Versteegen

Ze runt samen met haar man Martien mini-camping De Linde in Merselo. Daarlangs werkt ze als IG-er in Rooyhof in Venray. Anja zit eigenlijk nooit stil, naar eigen zeggen is dat niet aan haar besteed. Deze week wordt Anja Versteegen (47) uit Merselo geplukt.

Anja werd geboren in Ysselsteyn, maar kwam uiteindelijk in Merselo terecht door haar man Martien, die ze in de Steeg in Leunen leerde kennen. Samen hebben ze drie kinderen: twee dochters en één zoon. Toen in 1993 de ouders van Martien overleden, namen Anja en haar man het ouderlijk huis over. “De landbouwgrond die bij het huis zat, kochten we ook erbij in 1998, niet wetende wat we er mee wilden doen. Uiteindelijk kwam het idee om naast het huis appartementen te maken, maar de gemeente gaf ons daarvoor geen goedkeuring. Toen gaf de gemeente aan dat een camping wel mogelijk was op die locatie. Het eerste wat ik zei was: ‘Dat is toch niks voor ons, we hebben nog nooit gekampeerd’”, vertelt Anja lachend.

Een jaar later begonnen Anja en Martien de camping met vijftien staanplekken. Dat is inmiddels negentien jaar geleden. “We dachten: We starten gewoon met wat we nu hebben. Negentien jaar lijkt lang geleden, maar voor mij voelt dat niet zo. Het beginnen van een camping was een snelle leerschool. In die tijd heb ik geleerd om flexibel te worden, want dat was ik totaal niet. Ik was ontzettend gestructureerd, maar daarmee hou je niet alle ballen hoog. Alle dingen die écht moeten gebeuren, doe ik in de ochtend en met een laatste tweede poetsbeurt in de avond sluiten we de dag af. Alles wat niet afraakt, kan morgen ook nog. Morgen is weer een nieuwe dag. Je moet je niet gek laten maken.”

Inmiddels is de camping uitgegroeid tot 25 staanplaatsen en daar is Anja naar eigen zeggen de hele dag mee doende. “Er is altijd wel wat te doen, een camping heeft veel onderhoud nodig. De eetmomenten zijn bij ons in het gezin wel heilig. Dat is tijd voor onszelf. In de winter is het kampeerseizoen voorbij en hebben we ook meer tijd.” Toch hebben Anja en Martien beide nog een baan naast het runnen van de camping. “Ik ben niet geboren om de hele dag thuis te zitten. Daarom werk ik als oproepkracht nog acht uur in de week bij verzorgingstehuis Rooyhof in Venray. In de winter maak ik veel extra uren, er is een krapte op de arbeidsmarkt en dat is, net als overal, ook bij ons merkbaar. Ik vind het werk leuk en doe het graag.”

Voordat Anja samen met haar man de camping begon, werkte ze twaalf jaar in een vast team als ziekenverzorgster. Uiteindelijk stopte ze daar tien jaar mee om de kinderen groot te brengen. “Maar ik vond dat er meer in het leven zat dan alleen moeder zijn. Toen ik een oud-collega tegenkwam en zij aangaf dat ze overliepen van het werk, ben ik weer begonnen in de zorg. Doordat de camping steeds drukker werd en het werk toch af moest, besloot ik toch weer te stoppen in het vaste team. Ik dacht dit is het moment om het roer om te gooien en te beginnen als oproepkracht. Zo kon ik mijn eigen uren indelen en het werk combineren met de camping en het werk van mijn man. Als er iets is op de camping, moet er altijd iemand bereikbaar zijn. En mocht het niet lukken als oproepkracht dan heb ik zo weer een vaste baan in de zorg, dacht ik.”

Dit jaar heeft Anja voor het eerst vrij met carnaval. “Normaal werk je in de zorg toch een paar dagen, want daar gaat alles gewoon door, maar als oproepkracht mag ik vrij plannen, dus van die mogelijkheid heb ik gebruikgemaakt.” Anja en Martien zijn jaren lid geweest van de carnavalsvereniging in Merselo en in 1995 was Martien prins. “We zijn deze dagen met regelmaat te vinden in het dorp. Het zijn altijd gezellige dagen die we veelal met de kinderen en vrienden vieren. Onze zoon is nar geworden bij de Zagewetters in Merselo, dus carnaval wordt levendig gehouden in huize Versteegen.”

Zelf gaat het gezin in de herfst op vakantie, want dat is het moment dat er geen gasten verblijven op de camping. “Voor mij is geen klok hebben en lekker samen zijn ook vakantie. Wat je dan doet is niet belangrijk. Ik hoef niet per se weg te gaan, ik ben graag thuis. Vorig jaar gingen we op zonvakantie, maar dat is niet aan mij besteed. Ik lag 5 minuten op een bedje en had meteen het gevoel dat ik iets moest gaan doen.”

Als Anja nog tijd overheeft, besteedt ze die graag aan de hond. Elke dag gaat ze met hem wandelen. Daarnaast is ze ook regelmatig te vinden achter de naaimachine. “Toen ik tien jaar thuis zat voor de kinderen, had ik zeeën van tijd en naaide ik veel kleding voor ze. Ik was van de straat”, zegt Anja lachend. Tegenwoordig maakt ze danspakken voor dansvereniging De Rips, ook was ze kortgeleden druk in de weer met het maken van veertig vilten tassen. “Dat is mijn ontspanning. Mijn moeder heeft ook altijd genaaid. Ik heb zelf nooit een naailes gehad, ik keek naar mijn moeder en deed dat na.”

Anja is ook drie jaar lid van de deelnemersraad van het Toeristisch Recreatief Platform Venray. Samen met andere ondernemers en het bestuur kijken ze hoe ze op toeristisch vlak een draai kunnen geven aan het toerisme in Venray. “Voor deze rol kwamen ze me vragen. Daar heb ik even over nagedacht, want het kost toch allemaal weer tijd. Maar ik vind het belangrijk dat het toerisme in Venray onder de aandacht is. Op wandel- en fietsgebied zijn er veel ontwikkelingen, maar ook op het gebied van de geschiedenis. Venray en omgeving is een groot openluchtmuseum, waar we zelf snel aan voorbij lopen. Dat wordt nu beter in kaart gebracht. Al met al een leuke en uitdagende rol.”

Tekst en beeld: Jeanine Hendriks