Hennie Beelen Ysselsteyn

Hennie heeft al heel wat kilometers op zijn wielrenfiets achter de rug en gaat nog steeds geen uitdaging uit de weg. Daarnaast klust Hennie graag en is hij minimaal twee keer in de week als conciërge te vinden bij basisschool St. Oda in Ysselsteyn. Deze week wordt de 64-jarige Hennie Beelen uit Ysselsteyn geplukt.

Hennie woont al 39 jaar in Ysselsteyn samen met zijn vrouw Ineke, waarmee hij twee dochters heeft. Voordat ze naar Ysselsteyn verhuisden, woonden ze in hun geboortedorp Geldrop. Daar groeide Hennie op in een gezin van elf kinderen. "Mijn moeder verloor ik op jonge leeftijd aan een ziekte. Ik was toen elf maanden oud. Toen mijn vader er alleen voor kwam te staan met acht kinderen, besloot hij om mij, het achtste kind, bij een mevrouw uit de buurt onder te brengen. Ik heb 2,5 jaar bij haar gewoond totdat mijn vader hertrouwde en mijn oudste zus van 12 me terug naar huis haalde." Hennie's vader gaf via een advertentie aan op zoek te zijn naar een vrouw die acht kinderen met hem wilde opvoeden. Via het bisdom kwam hij in contact met Johanna van het Hoofd. "Zij woonde als katholieke vrouw in een overwegend protestantse dorpje Kamerik. Ze wilde daar weg en had de drang om naar Brabant te gaan. Na enkele ontmoetingen is ze met mijn vader getrouwd en hebben ze samen nog twee zonen en één dochter gekregen. We waren met een grote club thuis."

Hennie is de enige uit het gezin die in Limburg is gaan wonen. Hij verhuisde in 1981 samen met zijn vrouw naar Ysselsteyn vanwege een baan bij Defensie. "Ik was eerste tankmonteur op het MOB-complex en daardoor moest ik verhuizen naar Ysselsteyn. In totaal heb ik 35 jaar gewerkt als tankmonteur en later als werkplaatschef, waarvan de laatste jaren in Oirschot bij het 13e Herstelcompagnie op de militaire basis. Daar zaten we als burgers tussen de militairen en hadden we als taak het onderhoud van het 11e tankbataljon. Hierdoor mochten mijn collega's en ik ook mee op oefening. Dat was natuurlijk heel stoer."

Een van de momenten die Hennie is bijgebleven van zijn werk, waren de grensverleggende activiteiten. "We kregen een keer de opdracht om van het provinciehuis te abseilen. Je leert dan je grenzen te verleggen. Mijn grens lag destijds best hoog; ik ben niet bang aangelegd en ik zie niet snel beren op de weg. Ik ben inmiddels iets minder onbevangen, je wordt wijzer door de jaren heen."

Omdat het 11e tankbataljon in Oirschot in 2011 werd opgeheven, kwam Hennie in de vut terecht. "Daar heb ik nooit spijt van gehad. Ik verveel me niet snel; ik fiets drie keer per week, hou van klussen en sleutel graag aan auto's." Ook werkt Hennie twee dagen in de week bij de basisschool in Ysselsteyn als conciërge. "De kinderen op school noemen mij klus-Hennie. Daarnaast kennen ze mij van het Jera-kamp, waar ik kampkoerier ben. Ik doe de boodschappen en de hand-en-spandiensten. Ook bij spokentochten en spellen help ik weleens mee. Ik denk dat ik door de jaren heen wel tien keer ben vermoord", zegt Hennie lachend. Hij begon in 1981 als helpende ouder, werd in 1993 voorzitter en uiteindelijk het eerste erelid van Jera. "Ik help ook al jaren met de organisatie van Jera on Air. Daarnaast ben ik een van de festivalchauffeurs: ik haal de bandjes onder andere op van het vliegveld en breng ze na het optreden weer weg."

Dat Hennie nooit stil zit, is één ding wat zeker is: drie keer legde hij met de fiets samen met Tourclub Ysselsteyn een tocht van ongeveer 800 kilometer af naar Bonbruck, zeven keer liep hij de Kennedymars in Someren en twee keer liep hij de vierdaagse in Marbella. "Dat is de tegenhanger van de Nijmeegse Vierdaagse. Per dag loop je ongeveer 25 kilometer door de bergen. Het is een mooie tocht waarbij je flinke hellingen moeten beklimmen. Als voorbereiding loop ik altijd eerst de Venrayse Meerdaagse."

Het hoogtepunt uit zijn sportieve activiteiten vindt Hennie de pelgrimstocht naar Santiago de Compostella die hij samen met goede vriend Joep aflegde. In dertig dagen fietsten de vrienden 2.801 kilometer. "Dat leek me vier jaar geleden wel een uitdaging. Je weet namelijk niet wat je tegen gaat komen. Onderweg hebben we verschillende pelgrims ontmoet en dat was fantastisch. Ik ben door deze tocht anders gaan denken over mensen. Tijdens de reis stonden mensen voor je klaar die je niet kende, er was veel respect voor pelgrims. Ook de landschappen waren fantastisch."

Hennie staat ook graag klaar voor zijn dorpsbewoners. Als iemand uit het dorp hulp nodig heeft, dan betekent Hennie graag wat voor deze persoon. Acht jaar geleden sloot hij zich dan ook aan bij de dorpsraad in Ysselsteyn. "Ik zat in de commissie over het beheer van de openbare ruimte en het groen en heb veel kunnen bereiken. Ik geef er niets om om het voortouw te nemen, zo krijg je verandering. Omdat het dorp een omslag wilde maken naar een dorpsforum, heb ik als oud dorpsraadlid besloten om te stoppen. Dat vond ik jammer, maar je moet ook iets los kunnen laten. Ik volg de ontwikkelingen nog steeds, maar dan vanaf een afstand."

Tekst en beeld: Jeanine Hendriks