Engelse graven krijgen gezicht en verhaal

Om de herdenking van gesneuvelde militairen in leven te houden, is onlangs de Stichting Adoptiegraven CWGC Venray War Cemetery opgericht. Geïnteresseerden kunnen zich via deze stichting aanmelden voor het adopteren van graven op de militaire begraafplaats op de Hoenderstraat in Venray. Inmiddels zijn er ruim driehonderd graven geadopteerd, waarvan twee door Piet Staaks en zijn gezin uit Venray.

In 2009 verloor Karin, de partner van Piet, haar 26-jarige zoon Kevin van de Rijdt die tijdens een missie in Afghanistan om het leven kwam. Hij is de eerste Nederlandse commando die is gesneuveld sinds de oorlog in Korea in 1954. "Omdat Kevin als commando werkte, wilde ik een graf adopteren op het Engels kerkhof van een iemand met dezelfde functie", zegt Piet Staaks. "Uiteindelijk kwam ik bij Alec Harland en Douglas Money uit. Alec Harland is tijdens de Tweede Wereldoorlog verdronken, vermoedelijk in de Molenbeek in Meerlo en begraven in een veldgraf naast café-zaal Brugeind in Meerlo. Douglas Money is zwaargewond geraakt bij de Rhinecrossing bij Wesel en overgebracht naar het ziekenhuis in Venray, waar een Engels hospitaal was gevestigd. Hij is daar aan zijn verwondingen overleden. Douglas heeft een tijdelijk graf gehad bij het St. Odakapelletje aan de Hoenderstraat."

Het kostte Piet wat speurwerk om te achterhalen wat er met de militairen was gebeurd en welke nabestaanden ze hadden achtergelaten. Tijdens Remembranceday in 2017 in Ford William en Spean Bridge in Schotland kregen Piet en Karin contact met politieagent Jeff Hewitt uit Oxford en Keith Taylor. "Karin en ik waren daar in verband met het 75-jarig bestaan van korps commandotroepen. Jeff en Keith hebben mij geholpen om de graven een verhaal en identiteit te geven en ons in contact te brengen met de nabestaanden van Alec en Douglas. Daar zijn de nabestaanden mij ook erg dankbaar voor. Enkele graven op het kerkhof krijgen nu door de grafadopties na 75 jaar een identiteit."

Piets interesse voor de Tweede Oorlog kwam vanuit zijn vader die als militair diende in Indië. "Via hem ben ik automatisch in deze materie gerold. Het is leuke materie om mee bezig te zijn." Nu geeft Piet die interesse weer door aan zijn dochter Annemarie. "Ik vind het een mooi doel om een graf te adopteren en pap hecht er veel waarde aan. Als hij het in de toekomst lichamelijk niet meer kan doen, dan neem ik het graag van hem over. Zo houd ik ook de binding met Venray", legt Annemarie, die inmiddels in Beers bij Cuijk woont, uit. "Ik vind het ook belangrijk om dit thema door te geven aan de jeugd. Ik werk als onderwijzeres en geef het thema vrede en vrijheid door aan mijn leerlingen door bijvoorbeeld een veteraan in de klas uit te nodigen."

Jaarlijks bezoekt Annemarie zo'n vijf keer het graf van de gesneuvelde militairen. Haar vader is daarentegen zo'n twintig keer per jaar bij de graven te vinden. "Met feestdagen, maar ook op hun verjaardagen breng ik ze een bloemetje. Ook na afloop van de Nijmeegse Vierdaagse leg ik de bloemen die ik bij de finish krijg, bij Harland en Money neer." Piet denkt er nog over na om nog een graf te adopteren.

KADER:

Volgens Piet Snellen, grondlegger van Stichting Adoptiegraven CWGC Venray War Cemetery, zijn er sinds de oprichting van de stichting driehonderd graven van de circa zevenhonderd graven geadopteerd. Van de dertig anonieme graven zijn er al twintig toegewezen. "Ik had niet verwacht dat er veel interesse zou zijn in deze graven. Het is geweldig dat er ook mensen zijn die deze anonieme graven willen onderhouden. We hebben zelfs enkele mensen gevonden die proberen te achterhalen wie er begraven liggen", legt Piet Snellen uit.
Na de bekendmaking van de stichting, werkte Piet zich naar eigen zeggen een slag in de rondte om alle aanvragen te verwerken. "Ik probeer aan ieders wensen te voldoen. Het is opvallend dat er zich ook veel jongeren aanmelden. Daarnaast kent Venray veel veteranen, en we hebben gemerkt dat deze groep ook graag een graf adopteert. We hopen dat uiteindelijk alle graven geadopteerd worden."

Tekst en beeld: Jeanine Hendriks