Geplukt Linda Custers

Naast moeder van twee kinderen en echtgenote van William, is ze sinds juni dorpsondersteuner in Ysselsteyn. Een functie die op haar lijf is geschreven. Linda is namelijk te omschrijven als een verbinder en behulpzaam persoon. Deze week wordt Linda Custers (39) uit Ysselsteyn geplukt.

Linda startte midden in de coronacrisis met haar functie als dorpsondersteuner in Ysselsteyn. Tot nu toe heeft ze veertig aanvragen in Ysselsteyn binnengekregen, legt ze uit. Inwoners van Ysselsteyn kunnen bij Linda terecht met allerlei vragen of wensen. Zij helpt de mensen verder en bekijkt wat de mogelijkheden zijn of waar ze het beste terecht kunnen met hun vraag. "Mensen weten vaak niet de weg te vinden. Er is een wirwar aan mogelijkheden. Ik behandel vragen van ouderen die bijvoorbeeld huishoudelijke hulp willen, vragen hebben over woningen, maar ook van jongeren die overlast ervaren van bijvoorbeeld blaffende honden of omdat ze graag meer contacten krijgen in het dorp. Af en toe vragen ouderen ook om hulp bij bijvoorbeeld het ophangen van een schilderij of het snoeien van een heg. Die vragen koppel ik meestal terug naar familie of vrienden of ik bel aan bij de buren om te vragen of ze willen helpen. Ik merk dat ze daarvoor openstaan."

In het algemeen wordt er volgens Linda positief gereageerd op haar functie. Ze merkt dat de mensen bereid zijn met haar te babbelen. "Het blijft bijzonder dat mensen je in vertrouwen nemen en zich openstellen. Ik vind het fijn dat ze me alles durven te vragen. Het schijnt een dingetje te zijn om andere om hulp te vragen. Ik vind het mooi dat bijvoorbeeld de buren van een hulpvrager bereid zijn om te helpen."

Linda werd geboren in Holthees, maar verhuisde in 2007 voor haar werk uiteindelijk naar Ysselsteyn. Voordat ze als dorpsondersteuner aan de slag ging, werkte ze in het Elkerliek ziekenhuis Helmond/Deurne als röntgenlaborant. "Ik heb de havo afgerond maar ik wist daarna niet welke studie ik wilde volgen. Daarom besloot ik om nog het vwo af te maken. Wel met een b-vakkenpakket, ik was namelijk technisch en ik vond de medische kant leuk. Toen ik niet werd ingeloot voor de studie geneeskunde, volgde ik de opleiding voor MBRT (medische beeldvorming en therapie met behulp van straling of geluidsgolven), ik vond de techniek en het rekenwerk erg interessant. Helaas vond ik niet meteen werk. Via een uitzendbureau kreeg ik werk in een fabriek aan de lopende band en daarna een baantje als vakkentekenaar bij Domino Day", vertelt ze lachend.

Uiteindelijk kwam ze terecht in het ziekenhuis in Arnhem op de nucleaire afdeling. "Met een radioactief stofje dat in het lichaam werd ingespoten, onderzochten we de radioactiviteit in botten en organen. De functie van dat betreffende deel wordt dan in beeld gebracht. Ik werkte twee maanden op één onderzoekskamer en ze konden me geen uitzicht geven op meer variatie. Hierdoor ging ik op zoek naar ander werk." In Helmond kon Linda nucleaire en röntgen combineren, waarna een specialisatie in mammografie volgde. "Maar na jaren wist ik dat de wereld groter was dan alleen röntgenfoto's maken. Ik was op zoek naar een uitdaging en begon met een loopbaantraject en volgde een deeltijdstudie management, economie en recht. Maar ik kwam in de praktijk vast te lopen. Na een pauze pakte ik de draad opnieuw op, maar ben uiteindelijk toch gestopt toen ik zwanger werd van onze tweede. Ik heb ervoor gekozen om in ondernemingsraad van het ziekenhuis te gaan en binnen het ziekenhuis naar een andere functie te zoeken. Dat was lastig; ik had geen ervaring en niet de diploma's. Toen kwam de functie van dorpsondersteuner op mijn pad."

De boer opgaan, bij de buren aanbellen of bij een professional om hulp vragen, maakt volgens Linda het werk leuk. "Het is voor mij een leerschool. Soms denk ik ook: 'goede vraag, ik heb geen flauw idee waar ik dat antwoord kan zoeken.' Met de meeste vakgebieden heb ik nog nooit te maken gehad tijdens mijn werk in het ziekenhuis. Ik weet steeds makkelijker mijn weg te vinden. Ik vind het werk superleuk."

Haar huidige werk sluit goed aan op het voormalige vrijwilligerswerk dat ze altijd deed. Linda zette namelijk meerdere burgerinitiatieven op in Ysselsteyn om mensen te helpen en te verbinden. Mensen kennen haar van Vrienden van ‘t Zorghuus, de Schuufmarkt of commissie speelvoorzieningen. "Drie jaar geleden hebben zijn we met de buurt gestart met het opknappen van de speeltuinen. We gingen zelf langs de deuren om geld op te halen en deden acties rondom NLDoet en Burendag van het Oranje Fonds. Ik vond het ontzettend leuk om te doen, ik kreeg er energie van. Die drive om vrijwilligerswerk te doen, komt vanuit mijn ouders die zelf ook altijd vrijwilligerswerk uitvoeren. Van hen heb ik ook geleerd om voor mezelf te kunnen zorgen en hard te werken."

Volgens Linda is het soms lastig om de balans te vinden tussen werk en ontspanning. Ze zit namelijk in de opstartfase van haar baan waardoor ze veel tijd steekt in het netwerken met professionals, verenigingen en de buurtbewoners. Haar ontspanning zoekt ze bij haar gezin, maar ook in haar hobby stijldansen. "Met dit weer gaan we met het gezin regelmatig naar het bos. Daarnaast heb ik samen met mijn man een gezamenlijke hobby. We hebben elkaar leren kennen tijdens de dansles in Venray. Samen hebben we tien jaar op redelijk niveau gestijldanst. Toen ik in verwachting was van ons eerste kind, zijn we gestopt, maar tijdens de coronacrisis zijn we weer gestart, omdat onze kinderen inmiddels wat ouder zijn en we een oppas kunnen regelen. We vinden het heerlijk." Maar om terug te gaan naar het oude niveau ziet het stel niet zitten. "Dat was een mooie ervaring. We trainden voorheen drie keer in de week om op niveau te blijven. We hebben besloten om dat fanatisme achterwege te laten en nu recreatief te dansen. Daarin vind ik echt mijn ontspanning."

Tekst: Jeanine Hendriks
Beeld: Loesje fotografeert