Geplukt Tineke de Lang Oirlo

Tineke de Lang is sinds drie jaar woonachtig in Oirlo. Samen met haar man Ronald heeft ze inmiddels haar draai gevonden in het dorp en heeft ze een aardig netwerk opgebouwd. Een jaar geleden gingen ze beiden bij de dorpsraad van Oirlo en zo proberen ze een steentje bij te dragen aan het verbeteren van de leefbaarheid in het dorp. Deze week wordt de 65-jarige Oirlose geplukt.

Voordat Tineke samen met haar man Ronald in Oirlo kwam wonen, had ze nog nooit van het dorp gehoord. Haar kraambed stond namelijk in Den Haag en dat van haar man in Amsterdam. Maar die steden verlieten ze al eerder, vertelt Tineke. "Toen de vader van Ronald in de Achterhoek ging werken, verhuisde het gezin mee. Ik ben daar later naartoe verhuisd. Ronald kreeg uiteindelijk werk in Helmond en daar hebben we dus de laatste jaren gewoond."

Droomhuis
Toch was het de droom van haar man om in een huis te gaan wonen met een grote garage in een rustig dorp. Dat huis vonden ze drie jaar geleden in Oirlo. "Wij vinden het hier harstikke leuk. In het begin vroegen we ons af waar we terecht waren gekomen, maar de dorpsbewoners hebben ons warm ontvangen. Ik kan de inwoners van Oirlo omschrijven als warme mensen die om elkaar geven en openstaan voor onbekenden."

Voordat het echtpaar naar Oirlo vertrok, stelden Tineke en Ronald zich het doel om in Oirlo te leven, en niet alleen maar te wonen. "Toen we hier kwamen wonen hebben we bij de buren aangebeld om te vragen of ze op de koffie wilden komen. Daarnaast hebben we openhuis gehouden zodat alle nieuwsgierige mensen ons huis konden bekijken. In Oirlo gebeurt er veel, er zijn bijvoorbeeld veel verenigingen. Wij zijn daarom meteen bij de motorclub gegaan en ik volg in het dorp pilateslessen. Wij hebben onze draai hier gevonden en zijn zelfs ingewijd in het carnavalsleven", vertelt Tineke lachend.

De verhuizing had geen invloed op haar werk. Tineke is namelijk al vier jaar geleden met vervroegd pensioen gegaan. "Toen ik in Den Haag en de Achterhoek woonde, heb ik jaren administratief werk uitgevoerd. Maar daar lag mijn hart niet. Ik heb als kind nooit de kans gehad om te studeren en daarom kwam ik op kantoor terecht omdat je daar destijds geen diploma voor nodig had. Toch had ik altijd de droom om activiteitenbegeleidster te worden."

Die droom kwam uit nadat Tineke na de verhuizing naar Helmond volwassenonderwijs volgde en uiteindelijk haar diploma behaalde. "Twintig jaar werkte ik bij Oro in Helmond en begeleidde ik mensen met een lichte verstandelijke beperking met activiteiten. Op mijn 61e kon ik met vervroegd pensioen gaan en dat bevalt me heel goed."

Vrijwilligerswerk
Helemaal stil gaan zitten, heeft Tineke nooit gedaan. Ze gebruikte haar vaardigheden in het vrijwilligersleven. "In Helmond ben ik vrijwilliger bij de Stichting Beter Lezen en Schrijven en help ik laaggeletterden en anderstaligen met de Nederlandse taal. Daar kan ik echt mijn ei kwijt. Ik vind het fijn om samen te werken met collega's en samen met hen de interactie aan te gaan met de groep. Helaas ligt alles stil vanwege de lockdown."

Ook haar andere hobby ligt momenteel stil. "Met een groep van dertig mensen zit ik bij het volksdansen in Kronenberg." Maar er zijn ook hobby's die ondanks de maatregelen wel uitgevoerd kunnen worden. "Ik speel veel op mijn gitaar thuis. Vaak doe ik dat met iemand samen en zingen we er ook bij. Ik weet niet of het zingen klinkt, maar ik vind het leuk om te doen." Daarnaast houdt Tineke van kleding maken. "Als kind heb ik van mijn moeder de basis geleerd van het naaien van kleding. Ik heb vroeger veel kleren gemaakt voor onze dochters. Nu in de coronacrisis heb ik natuurlijk veel kunnen naaien."

Toch maakt de coronacrisis het voor Tineke en Ronald moeilijk om verder in te burgeren. "Je treft niemand meer, de kroeg is dicht en je mist de tradities in het dorp. Dat maakt het voor ons lastig. Ook voor onze rol in de dorpsraad."

Een jaar geleden werden Tineke en Ronald gevraagd of ze zich bij de dorpsraad wilden aansluiten. "Ik heb altijd gezegd dat ik wat wil betekenen voor het dorp, maar dat het wel op mijn pad moet komen en dat het bij me moet passen. Ik heb daarom aangegeven waar mijn interesses lagen. Momenteel ben ik secretaris en verzorg ik de mail en de post en notuleer ik alle vergaderingen."

Onlangs zijn er vier dorpsraadleden gestopt en is er een druk komen te liggen op alle aanhoudende leden. "Mijn man en ik zijn twee van de vier overgebleven leden. We voelen nu wel de druk, omdat we een voorzitter missen en wij nog nieuwkomers zijn. Wij kennen de voorgeschiedenis en de onderlinge relaties in het dorp niet en onze contacten in het dorp zijn nog erg beperkt. Maar ik vind het zeker belangrijk om een steentje bij te dragen. We zijn als dorpsraad een klankbordgroep richting de gemeente, maar we zorgen ook dat informatie vanuit de gemeente goed bij onze inwoners terecht komt. We zijn de vertegenwoordigers van het dorp. We hopen dat we snel nieuwe leden en vooral een nieuwe voorzitter vinden."

Toekomst
Tineke ziet de toekomst, ondanks de huidige coronacrisis, positief in. "In juni gaat Ronald met pensioen en kunnen we optimaal genieten. We willen een camper aanschaffen en erop uitgaan en de wereld zien. Daarnaast is ons doel om ons netwerk verder uit te breiden en ons steentje te blijven bijdragen aan de dorpsraad."

Tekst: Jeanine Hendriks