Edwin de Klein Venray

Edwin de Klein is 24/7 bezig met kunst. De net afgestudeerde docent kunst droomt dan ook van een baan als organisator van kunstprojecten en als beeldend kunstenaar. Momenteel geeft hij nog les op een middelbare school, maar hoopt hij zijn eigen kunstpraktijk daarnaast ook verder uit te breiden. Deze week wordt de 24-jarige Venraynaar geplukt.

Dat Edwin kunstenaar wilde worden, stond in zijn jeugd nog niet vast. Hij wilde namelijk journalist worden. "Daarom ben ik naar enkele open dagen geweest in Tilburg. Maar ik ben Engelstalig niet sterk en dat schrok me af aan de opleiding. Daarom ben ik uiteindelijk gaan kijken bij de docentenopleidingen, eerst bij de Pabo en uiteindelijk koos ik voor de docentenopleiding op het kunstacademie in Tilburg. Ik heb tijdens de studie nog getwijfeld om naar de autonome opleiding te switchen. Maar als docent heb je praktisch gezien altijd een baan. Daarnaast heb ik het onderwijs altijd leuk gevonden en door de opleiding heb ik een stukje didactiek meegekregen."

Tijdens zijn opleiding mocht hij werkervaring opdoen in verschillende projecten. Zo was hij onder andere bedenker van het Appie Selfiemuseum in Venray waar hij zijn afstudeerproject aan koppelde. "Dat was een leerzaam project. Ik heb een passie voor organiseren en cureren en dat kwam tijdens dat project van pas. De gemeente heeft de intentie om het idee verder te ontwikkelen, ik vind het mooi dat het project een vervolg krijgt, maar ik geef iemand anders de kans om het verder te ontwikkelen. Ik wil me het liefste niet focussen op één project, maar verschillende projecten uitvoeren voor diverse werkgevers."

Ook heeft hij al werkervaring opgedaan in het praktijkonderwijs van het Raayland College. Daar gaf hij lessen in tekenen. "Dat vond ik een hele leuke doelgroep om mee te werken. De leerlingen zijn mondig en zeggen wat ze denken. Helaas hadden ze voor mij geen uren meer en ben ik op zoek gegaan naar een andere baan." Die vond hij bij het Valuas College in Venlo waar hij binnenkort vier dagen in de week gaat starten. "De kunstwereld verandert snel, terwijl niet alle middelbare scholen meegaan. Dat komt helaas doordat er veel wordt bezuinigd op de kunstvakken op scholen. Tijdens mijn lessen probeer ik met de tijd mee te gaan en niet de gebruikelijke kunstgeschiedenis in mijn lessen voorbij te laten komen. Tegenwoordig gebruiken kunstenaars andere media, onderwerpen, ligt conceptuele denken veel zwaarder op de werken en wordt kunst veel breder getrokken. Ik hoop vooral dat leerlingen plezier hebben tijdens de les. Creatief denken is belangrijk voor de ontwikkeling. Als docent wil ik daarnaast mijn leerlingen inspireren en daarom laat ik ook wel eens mijn eigen werken zien."

Want ondanks dat hij de docentenopleiding heeft afgerond noemt Edwin zich beeldend kunstenaar. Zijn droom is dan ook bekender te worden als kunstenaar. "Ik vind met kinderen werken echt leuk, maar daar zit voor mij minder uitdaging. Ik zou graag fulltime willen werken als kunstenaar, projecten willen uitvoeren voor bedrijven en gezien worden in de kunstwereld. Doordat ik nu klaar ben met de opleiding, ben ik nog op zoek naar een atelier waar ik al mijn spullen kwijt kan. Mijn ontwerpen staan nu in de garage." Die ontwerpen bestonden in de eerste jaren van de opleiding vooral uit keramiek. "Ik was van mening dat het belangrijk is om een ambacht te leren, maar die mening is naderhand veranderd. Ik wil nu vooral ontdekken wat mooi is en switchen in het gebruik van materialen. Dat gebeurt soms chaotisch, maar ik ben iemand die graag experimenteert en gaandeweg een project in elkaar zet."

Inspiratie haalt Edwin vooral uit boeken, maar ook uit de omgeving. Zo heeft hij veel interesse in de psychische wereld. "Dat komt denk ik door de regio. Rondom Venray zijn er veel instanties die daaraan te koppelen zijn. Ik heb tijdens mijn studie bijvoorbeeld een kunstwerk gemaakt waarin het thema gevangenschap terugkwam. Je kunt zowel fysiek gevangen zitten als in je hoofd. Er zit veel gelaagdheid in dat thema, daarom hoop ik er ooit nog eens mee aan de slag te gaan. Het borrelt in me, maar het te graag willen zorgt voor een blokkade. Mijn wens is om ooit zelf een keer als proef opgesloten te zitten in bijvoorbeeld een tbs-kliniek, om te ervaren hoe dat is. Maar ik weet niet of die mogelijkheid bestaat."

Ondanks dat Edwin veel uren in de dag bezig is met zijn werk, kan hij ook goed afschakelen, geeft hij aan. "Een leven als kunstenaar is niet te vergelijken met iemand die een kantoorbaan heeft. Je werkt bijvoorbeeld iets uit wanneer je inspiratie krijgt. Het maakt niet uit op welk moment van de dag dat is. Het motortje staat altijd aan. Maar ik kan ook goed afschakelen. Ik vind mijn ontspanning in het luisteren van muziek, sporten en lezen. Daarnaast ben ik al acht jaar leider bij de scouting en is er via de club een hechte vriendengroep ontstaan. Mijn vrienden hebben niks met kunst. Het is ook fijn om met hen over andere dingen te praten."

Tekst en beeld: Jeanine Hendriks