Ronald Steemers Venray

Al jaren organiseert Ronald Steemers motortochten door Amerika, Zuid-Afrika en Canada, maar vanwege corona ligt zijn werk momenteel stil en is hij weer neergestreken in Venray. Hij hoopt snel de draad weer op te mogen pakken, maar dat is voor nu nog onzeker. Deze week wordt de 58-jarige Venraynaar geplukt.

Al twintig jaar reist Ronald af naar Amerika waar hij met zijn Harley motortochten organiseert van onder andere Chicago tot San Francisco. Hij kent het land inmiddels uit zijn duim en die kennis geeft hij door aan toeristen die bij hem een tour boeken. Vanwege zijn werk heeft hij veel mooie plekken in Amerika mogen ontdekken, maar de mooiste plek vindt hij Monument Valley. "Er zijn routes die ik wel tachtig keer heb gereden en nog steeds vind ik ze mooi. Je moet vanwege de temperaturen wel goed op de mensen letten, het kan er 40 graden worden. Ik geef altijd aan dat ze zeker een fles of tien moeten drinken als we vertrekken. Dat zijn dingen die je gaandeweg leert."

Want ervaring in de reisbranche had Ronald niet. Hij studeerde namelijk bouwkunde aan de hts in Arnhem. "Dat heb ik altijd heel graag gewild. Nadat ik was afgestudeerd werd ik meteen bij een projectontwikkelaar aangenomen. Het werk ging fantastisch, dat waren de gouden jaren in de projectontwikkeling. We deden sociale woningbouw en hele woonwijken." Op zijn 25e verliet hij Arnhem voor Dubai om de zaak van zijn overleden vader over te nemen. "Mijn vader had een tapijtenfabriek en was vaak in het Midden-Oosten te vinden om tapijt te verkopen. Ik reisde als jongeman dus veel en werd daardoor met het reisvirus besmet. Als het zaadje eenmaal geplant is, kan je niet meer terug. Ik zeg altijd dat ik zigeunersbloed heb. Ik heb in die tijd ook veel geleerd en handelservaring gekregen." Uiteindelijk kwam Ronald na het drinken van een kop koffie met zijn oud-collega's in Arnhem weer terecht bij zijn oude werkgever. Hij maakte daarna nog een overstap naar een bedrijf in Deventer. "Maar het was een heftige business, we hadden vaak te maken met rechtszaken en conflicten. Daarnaast werkte ik heel veel, ik draaide weken van 80 uur. Toen kwam ik erachter dat ik niet meer happy was."

Ronald nam ontslag en ging met twee vrienden op motorreis in Amerika. "Uit het niets kwamen we in een zandstorm terecht. Je zag geen 5 meter meer voor je. Alleen de gids en ik kwamen bij een tankstation aan, de rest was zoek. Daardoor kreeg ik meteen een klik met de gids. Eén voor één zijn we de andere uit de groep gaan zoeken. Al snel kwam ik erachter dat het leven van deze gids fantastisch was."

Samen met deze man, inmiddels goede vriend, startte Ronald een eigen bedrijf. "De eerste twee jaar verdiende ik weinig geld, langzaamaan bouwden we nieuwe klanten op. Ongeveer achttien jaar heb ik het bedrijf samen gerund met deze vriend, totdat hij het plezier erin verloor. Als je het niet meer met hart en ziel doet, hou je het niet meer vol. Je bent continue bezig met de klanten. Ik vind het fijn om mensen blij te maken. Als ik zie dat mensen genieten, word ik zelf ook blij. Dat is mijn grootste motivatie. Het lijkt nog steeds niet op werk. Ik voel me bevoorrecht. In twintig jaar heb ik veel lokale mensen leren kennen en de mooie verhalen die zij hebben, vertellen ze weer door aan de reizigers."

De motortocht in mei 2019 is Ronald het meeste bijgebleven. Samen met de groep reed hij door de Sierre Nevada toen er een flinke wolk voor de zon kwam hangen. "Het begon heel hard te sneeuwen, wat daar uitzonderlijk is in mei. Op 5 minuten tijd viel er een flink pak sneeuw en op een motor kan je dan niks. Vervolgens sta je daar en moet je improviseren. Op dat moment kwam sneeuwschuiver aan en na tien minuten zijn we met de sneeuwschuiver, ziekenwagen, brandweer en politie van de berg afgegleden."

Toen hakte corona erin, waardoor Ronald in Venray is gestrand. "Niemand wist waar het heen ging toen in maart 2020 corona werd ontdekt. Gelukkig kon ik en mijn klanten nog terugkeren. Maar er was wel paniek." Anderhalf jaar later woont Ronald nog in Venray. "Ik mis mijn leven. Mijn appartement in Venray was ervoor bedoeld om twee maanden in te wonen, als ik niet in Amerika aan het werk was. Nu woon ik er inmiddels al veel langer. Maar ik hoef me niet te vervelen, ik heb het hartstikke druk. Er komt veel administratie op me af. Ik moet al mijn reizen voorbereiden, vluchten en hotels regelen, motoren regelen en contact houden met klanten. Je merkt dat er mensen zijn die geen risico willen lopen, maar het overgrote deel wil de reis verplaatsen. De eerstvolgende reis staat in september gepland, maar het is de vraag of die door kan gaan. De afname van toerisme hakt er in Amerika enorm in. Alles gaat in de VS zelf weer zijn gangetje wat betreft corona. Daarom ontstaat er nu druk op de regering om de grens openstellen. Voor mij voelt de coronatijd als een mokerslag."

Normaal gesproken gaat Ronald in de tijd dat hij in Nederland woont, enkele beurzen en Harley dealers af om zijn reizen te promoten. Ook houdt hij van karpervissen. "Als ik een dagje wil relaxen ga ik karpervissen. Mijn droom was altijd een marlijn te vangen. Die is uiteindelijk uitgekomen nadat een Australische klant mij en een vriend meenam op reis. In Australië hebben we allemaal een marlijn gevangen. Door mijn reizen heb ik veel mensen leren kennen. De kracht van reizen is dat je goed met mensen kunt omgaan. Daardoor ontstaat er een band en komen ze vaak terug. Corona heeft me geleerd dat ik dit werk nog heel lang wil blijven doen."

Tekst: Jeanine Hendriks