Geplukt Veronique Holtackers

Samen met haar man Hans runt Veronique al anderhalf jaar in volle vaart het Allemanscafé in Oostrum. En dat zonder enige horecaervaring vooraf. Het leukste aan het werk vindt Veronique het contact met mensen. Dat sociale en zorgzame heeft altijd al in haar gezeten en maakt dat ze elke dag met plezier de deuren van het café opent. Deze week wordt Veronique Holtackers (49) uit Oostrum geplukt.

Ondanks het feit dat Veronique haar draai helemaal gevonden heeft in de horeca, is het vak relatief nieuw voor haar. Ze ging in Venray, waar ze ook geboren is en tot haar 26e gewoond heeft, naar de huishoudschool. Daarna volgde ze de opleiding mode en kleding in Venlo. Dat creatieve heeft ze van haar moeder. "Zij was thuis ook altijd bezig", blikt Veronique terug. "Ze hielp bijvoorbeeld ook altijd bij handenarbeid op de lagere school. Op jonge leeftijd zat ik al achter de naaimachine." Na de mode-opleiding vond Veronique een baan bij Steps, waar ze zo'n tien jaar werkte, totdat ze kinderen kreeg.

Gezin
Lars en Jesper kreeg ze samen met haar man Hans, die Veronique op jonge leeftijd ontmoette tijdens het uitgaan in De Steeg in Leunen. "Hij dacht: die laat ik niet schieten", lacht Veronique. "Toen ik 26 was, kochten we een huis in Venray. Daar hebben we nog geen twee jaar gewoond, want toen vonden we een huis is Oostrum. Hans is in Oostrum geboren en wilde hier ook het liefst blijven wonen, dus die kans grepen we." Het stel pakte haar boeltje en verhuisde naar Oostrum. In 2000 trouwden ze, waarna in 2001 zoon Lars geboren werd. "Vrij snel hierna was ik weer zwanger en anderhalf jaar na Lars werd Jesper geboren."
Na de geboorte van haar kinderen bleef Veronique in eerste instantie parttime in de mode werken, maar om toch optimaal tijd door te brengen met haar kinderen besloot ze te switchen naar de tuinbouw. "Hans werkte 's middags en 's avonds en omdat ik de ochtenden kon werken, was dit de beste keuze." Ondanks dat Veronique in eerste instantie de sociale kant miste van het werken in een kledingwinkel, vond ze toch haar draai in de komkommerwereld. "In de winterperiode werkte ik bij Limgroup in Horst en na een aantal jaar ben ik daar fulltime gaan werken."

Carrièreswitch
Dat Veronique na al die jaren in de horeca terecht is gekomen, komt niet helemaal als een verrassing, ondanks dat het niet de planning was. "Hans heeft altijd al als kok gewerkt", geeft ze aan. "Toen er bij mijn werk een reorganisatie was en ik samen met dertig anderen mijn baan kwijtraakte, waren we net bezig om het Allemanscafé in Oostrum over te nemen. In eerste instantie zou Hans dit alleen doen, maar na aanraden van onze adviseur besloot ik mee te gaan." Dat was nog even spannend, want horeca-ervaring had Veronique niet. "Ik wist echt niks", lacht ze. "Lopen met een dienblad, tafels leeghalen: het was allemaal nieuw. Gelukkig ben ik twee maanden lang klaargestoomd en intensief ingewerkt."
Daar kwam nog bij dat tijdens de verbouwing verschillende coronamaatregelen werden afgekondigd. "Dit was balen, maar aan de andere kant gaf het me wel rust. Op deze manier kon ik rustig beginnen in het vak, omdat we alleen afhaal deden." Eind maart 2021 ging het vernieuwde café open en het oversteeg alle verwachtingen van Hans en Veronique. "We boden een afhaal paasdiner aan en hoopten op 100 of 150 bestellingen. Uiteindelijk hebben we zeshonderd mensen verzorgd. Dat was ontzettend overweldigend en supermooi om te zien dat er zoveel support was. Hans had dit niet verwacht. Hij hoopte op honderd mensen en toen ik zei dat ik verwachtte dat er wel 150 zouden komen, geloofde hij dat niet. Hij zei: 'Als dat lukt, dan krijg je de serre die je zo graag wilt.' Nou, ik had ruim gewonnen", lacht Veronique.

Even wennen
Waar Veronique aan moest wennen, was aan het samenwerken met haar man Hans. "Ik zag een hele andere kant van hem", legt ze uit. "Het is een echte chef-kok en kan hard zijn. Dat was voor mij heel gek om te zien, omdat hij persoonlijk naar mij totaal niet zo is. Ik ben zelf wat zachter, dus dat was echt wennen op het begin."
Ondanks dat ze wordt gezien als hét gezicht van het Allemanscafé, ziet Veronique zichzelf niet als gastvrouw. "Ik heb meer het idee dat ik lekker met collega's aan het werk ben en gewoon mijn ding doe", zegt ze lachend. "Vaak heb ik nog niet eens het idee dat dit mijn eigen zaak is. Ik doe het met alle plezier en overtuiging. Ik sta elke morgen met plezier op en geniet enorm van dit werk."

Zingen onder de douche
Omdat Veronique en Hans beide van woensdag tot en met zondag in het Allemanscafé te vinden zijn, blijft de vrije tijd voornamelijk beperkt tot maandagen en dinsdagen. "Alhoewel we op maandag ook altijd de hele zaak zelf poetsen, dus trek er nog maar een halve dag vanaf", zegt Veronique. Die vrije tijd samen wordt echter wel goed besteed. "We vinden het heerlijk om samen lekker te gaan uiteten en leuke dingen te doen en maken hier dan ook bewust tijd voor vrij."
Daarnaast vindt Veronique het ook belangrijk om haar eigen ding te doen. "Ik zorg dat ik genoeg met vriendinnen afspreek en ook mijn eigen dingen doe. Zo heb ik al ruim twee jaar zangles van Auke Classens in Venray. Ik vind zingen fantastisch." Toch is het podium niets voor Veronique. "Zet mij daar niet neer, hoor", lacht ze. "Verschrikkelijk. Ik doe het omdat ik het leuk vind, niet omdat ik het aan publiek wil laten horen. Het is gewoon echt een uitlaatklep voor me. Dat zingen doe ik dan wel onder de douche of in een leeg café, maar niet voor de mensen."

Sarah
Aankomende februari gaat ze Sarah zien, maar daar is Veronique niet zo van onder de indruk. "Van mij hoeft er niets geks geregeld te worden, doe maar gewoon normaal", zegt ze nuchter. Ook naar de toekomst kijkt ze met diezelfde nuchtere blik. "Ik heb geen specifieke ambities, we zien het wel. Ik wil gewoon gelukkig zijn en genieten van alles en iedereen om me heen. Ik ben vooral gewoon heel trots op waar we nu staan."

Tekst en beeld: Floor Velthuizen